Foto: Foto:

Column: Ergernis

  Column

Iedereen heeft ergernissen. Sommige ergernissen hebben we bijna allemaal en sommige ergernissen zijn sterk afhankelijk van de persoon zelf. Het zenuwachtig met de duim op een pen klikken door een ander zal voor veel mensen een ergernis zijn. Persoonlijk kan ik me vaak storen in de rij bij de supermarkt en dat degene voor mij niet zo'n balkje neerlegt. Demonstratief leg ik dan zelf het balkje, bewust nét iets te hard, neer. Ik zal de enige zijn.

Maar wat me al langere tijd opvalt en waar ik me steeds meer aan ga ergeren zijn mensen die kennelijk denken dat de straat om hen heen een soort grote prullenbak aan het worden is. Steeds vaker zie ik mensen lopen of fietsen die zonder enige gêne de rotzooi die ze hebben op straat gooien. In de afgelopen week alleen al drie keer. Een groepje twintigers die een beker van de McDonald's gewoon bij iemand in de tuin op een muurtje zetten, voor mij een man op de fiets die naar de andere kant van de weg stuurt om een pakje drinken tussen de struiken te gooien en gisteren nog wat jongeren die vakkundig de door hen geopende verpakking in stukjes op de grond laten dwarrelen. Iemand anders zal dat toch wel opruimen, dan hoef je toch niet zelf te doen?

Als ik het zo vaak zie gebeuren, dan zal het kennelijk voor veel mensen heel normaal zijn? Hoe dan? Waarom? Snapt men dat die rotzooi in de natuur blijft liggen? Waarom heb je niet het fatsoen om het netjes thuis weg te gooien? Het zijn van die dingen die ik gewoon niet snap. Sterker nog: ik wíl het ook niet snappen.
Misschien zijn het kinderen, die nog niet goed beseffen wat ze doen, zullen sommigen nu denken. Maar nee, dit zijn meestal volwassen mensen. Mensen die een voorbeeld horen te zijn. Het zijn juist de kinderen die zich vaak netter gedragen dan volwassenen in dit geval.
Zo zie je maar dat volwassenheid niets over leeftijd hoeft te zeggen.

Michael de Vries, natuurliefhebber en leerkracht basisonderwijs

Meer berichten