Foto: Foto:

Column: Welpen!

  Column

Het is woensdagmiddag. Met een colaatje zit ik in de tuin. Op mijn telefoon bekijk ik nog even wat foto's van een dag eerder waarbij een wolf, ergens op de Veluwe, een jonge ree in zijn bek heeft. Het is de ultieme vorm van de kringloop van het leven, eten en gegeten worden.

Een paar minuten later kijk ik, als een soort gewoonte, nogmaals op mijn telefoon. Mijn mond valt open bij het zien van de volgende kop: "Drie wolvenwelpjes geboren op de Veluwe". Ik open het bericht om te zien of ik het wel goed gelezen had. Door mijn hele lichaam bemerk ik een gevoel van euforie. Voor het eerst in mijn leven, en in dat van alle Nederlandse inwoners, zijn er in ons eigen land jonge wolven geboren.

Naast de euforie voel ik ook een bepaalde angst. Het is de angst voor tegenstanders van de wolf. Veel mensen denken zonder zich eerst te hebben verdiept precies wat voor nadelige gevolgen de wolf voor ons land zou kunnen hebben. Veel boeren doen alsof alle schapen in ons land opgegeten gaan worden en de jagers zullen daar wel weer een "oplossing" voor hebben. De "tijd van jagers en boeren" stopte alleen volgens de geschiedenisboeken 5.000 jaar geleden maar is nog steeds aan de orde van de dag.

Maar naast jagers en boeren is er nog een groep waar ik me zorgen om maak: natuurfotografen. Het klinkt wellicht gek maar ook zij maken jacht op de wolf. Misschien is de zoektocht naar dat ene bijzondere en unieke plaatje wel het grootste gevaar. Wie gaat de beste foto maken van de jonge wolven? Wat zal men allemaal doen voor zo'n foto? Hoe lang zal het duren voordat mensen het hol hebben ontdekt en er té dichtbij komen? Zullen de wolven verjaagd worden, of neemt moeder wolf het op voor haar welpen en valt ze de "fotografen" aan? Wie krijgt er dan de schuld? Ook over dat antwoord maak ik me zorgen...

Michael de Vries, natuurliefhebber en leerkracht basisonderwijs.

Meer berichten