Foto: Foto:

Duurzame balken

  Column

Over duurzaamheid een column schrijven is zoiets als het betreden van een mijnenveld. Niemand heeft wat tegen duurzaamheid, maar wanneer je het waagt om iets duurzaams in twijfel te trekken, dan ben je volgens de preciezen tegen duurzaamheid, tegen milieumaatregelen, bijna tegen de aarde.

Maar toch. Velen gebruiken tegenwoordig verf op waterbasis, zeker binnen, anders sta je die olielucht te snuiven. En je zet het er strak in. Toch is het minder duurzaam dan de verf op aardoliebasis. Kwasten worden langdurig uitgespoeld of gewoon weggegooid. Liters vervuild water met bindmiddel en stoffen tegen schimmel in het milieu. Voorheen ging de kwast in de met water aangelengde terpentine en die kon je blijven gebruiken.

Tegenwoordig is er ook natuurverf, las ik. Van 'natuurlijke pigmenten die niet nadampen, zelfs frisse lucht geven.' Ik weet nog niet of ik het geloof. Wel een vondst 'natuurverf', het wachten is op het natuurvliegtuig en natuurasfalt.
Nog zo een. Gebruikt u nog een inkjetprinter met cartridges en voelt u zich schuldig? Niet nodig, de duurzame laserprinter is veel slechter voor het milieu.

Die moet voor ieder kopietje geweldig opwarmen, dat kost een stoot energie en de toner is schadelijker dan inkt, die je ook al op natuurbasis hebt.
Balk en splinter is niet alleen het niet mogen oordelen over een ander, het is ook bedoeld om naar jezelf te kijken en de juiste conclusie te trekken. Dat is de echte duurzaamheid van tweeduizend jaar geleden.

Burgemeester René Verhulst

Meer berichten