Foto: Nando Eskes

Column: Hemelvaart

  Column

En toen was het Hemelvaart. Zo'n dag waarop iedereen plotseling vrij is; we trakteren ons op een ontspannen lang weekend. Zo'n dag waarop veel mensen een dagje uit gaan, samen lekker weg, hopen op mooi weer. Zo'n dag waarop veel mensen 's morgens om 10.00 uur gaan bedenken wat ze gaan doen. Dat laatste weet ik omdat onze website DagjeWeg.NL het er dan druk mee heeft. Pieken van 2500 mensen per seconde zijn niet vreemd. Samen met tweede paasdag en tweede pinksterdag zijn dit de drukste dagen om uit te gaan. Tijdens vakanties is het ook druk, maar meer gespreid. Op Koningsdag ligt het weer anders, op één of andere manier weten mensen dan al wat ze gaan doen. De vrijmarkt bezoeken of televisie kijken, lekker relaxen thuis of in de buurt.

Hemelvaart is ook die dag waarop ik 's morgens thuis altijd zeg: "Kerk? Is er dan kerk?". Elk jaar is dat voor mij een volkomen verrassing. Toch ben ik opgegroeid in een traditie van soms wel vijf kerkdiensten in drie dagen, en geen korte. Langzaam gezang met pauzes tussen de zinnen die zo lang duurden dat je een rol pepermunt kon opeten. Mijn broer (toenmalig: broertje) telde eens drie seconden per gezongen klank. Rechts achter me zat een gepensioneerde hoofdmeester van de School met de Bijbel, die af en toe zo prachtig met tweede stem zong. Een oude man, meester Visser, die me met nieuwjaar altijd vijfentwintig gulden gaf voor het bezorgen van de krant. Zijn brievenbus zat op heuphoogte, ingeklemd tussen twee raamdelen. Ik zorgde er altijd voor dat de krant bleef 'hangen', zodat hij niet hoefde te bukken om hem op te rapen - in de winter de klep zo ver mogelijk dicht wegens de kou.

Zo komt de hemel ook wel eens naar beneden. In kleine momenten van aandacht voor of van expressie van een ander.

Nando Eskes (nando@eskesmedia.nl) is oprichter van de Edesche Concertzaal. Deze column verschijnt tweewekelijks.

Meer berichten