Foto: Nando Eskes

Column: Winter is coming

  Column

Het lucifertje brandde nog, maar het meisje lag daar, blauw en koud. Ze was met vreugde naar haar lieve oma heengegaan. Om zich warm te houden had ze haar zwavelstokjes aangestoken. Niet dat dat veel hielp, maar wat wist het arme meisje daarvan? Weg droomde ze, in het schijnsel van de lucifers. De kou voelde ze niet meer, en daar zag ze haar oma. Dat het een visioen was, een laatste stuiptrekking van haar geest, ach, wie zou dat een kind uitleggen? Dat haar geest zich overgaf, omdat haar lichaam de kou niet meer trok, was dat geen verlossing? Ze lag daar, met een glimlach om haar mond, vredig gestorven, zoals we dan kunnen zeggen. Dat niemand haar warmte had gegeven, dat ze daar op blote voeten ronddoolde in de sneeuw, dat rijkaards haar negeerden en haar niets waard vonden, het is maar goed dat ze dat niet begrepen heeft. Haar enige redding was de dood, die haar genadig kwam verlossen van deze wrede wereld.

Het dode jongetje lag op het strand, aangespoeld. Het lag daar maar te verwaaien. Kleertjes nog aan, op de oevers van Europa. Waar mensen zich ordenen om de rijkdommen van de aarde te verdelen. Waar mensen protesteren, omdat ze zich benadeeld voelen. Waar hebzucht regeert, en jaloezie arm maakt. Mensen die hebben - en niet willen delen.

Winter is coming. De serie Game of Thrones - wat een waanzin. Ontrouw, egoïsme, bloedlijnen, wreedheid, kinderen tellen niet mee. Dorpen omsingeld en uitgemoord. Ook in onze wereld. Het gebeurt in Afrika, het Midden-Oosten, Zuid-Amerika.

De niets ontziende zwaartekracht van egoïsme trekt - vanuit een zwart gat waar geen ontsnappen aan mogelijk is. Er was een mens die deze imploderende kracht wilde doen exploderen in liefde. Een mens, Jezus. Het werd zijn lijdensweg. En of het gelukt is - wie zal het zeggen?

Nando Eskes (nando@eskesmedia.nl) is oprichter van de Edesche Concertzaal. Deze column verschijnt tweewekelijks.

Meer berichten