Foto:

Column stadsvarkens: De nieuwe biggen

  Column

Na een paar weken een leeg Veldhuizerbos te hebben gehad, arriveerden op 21 december de nieuwe lichting wolvarken-biggen. Ik merkte aan mezelf dat ik het moeilijk vond om me te verheugen op de komst van deze nieuwe biggen, na de vroegtijdige slacht van de vorige lichting. Maar na de eerste foto's was ik toch wel weer erg benieuwd.
Op het welkomstfeestje heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Kieckie, Burnie, Elleke en Donatella. Met drie blonde biggen wordt het nog een uitdaging om ze uit elkaar te houden. Burnie, het enige mannetje, moet nog wel gaan lukken. Hij is wat lichter van kleur, naast de andere onderscheidende kenmerken, natuurlijk. Met de twee rossige, vrouwelijke varkens wordt het al lastiger.
Bij de eerste ontmoetingen waren ze nog erg schichtig en schrikkerig, laat staan dat je ze aan kon raken. Er liepen ook behoorlijk wat bezoekers rond en dat zijn ze nog niet gewend. Maar de voorbijrazende treinen deden hen al snel niets meer.
We zijn nu een paar weken verder en we leren elkaar ondertussen goed kennen. Met name Elleke en Donatella (de rossige varkens) vinden het fijn om gekroeld te worden. De andere twee blijven schichtig als je ze probeert te aaien, maar dat verandert nog wel.
Ze houden verder erg van avocado's, maar niet van spruiten (net als de gemiddelde Nederlander). Ook vinden ze het fijn om half of in zijn geheel in de voederbak te gaan staan om te eten. Dat zal op een gegeven moment niet meer lukken, vrees ik.
Wei was altijd een grote favoriet bij de vorige lichtingen, maar deze hebben het nog niet ontdekt. Ik hoop dat dat verandert want ik verheug me nu al op de harde slurpgeluiden.
Ik zal als vrijwilliger zeker alert blijven op tekenen van ongewenst gedrag en ik hoop dat we wel weer een volledige termijn kunnen genieten van deze vier stadsvarkens.

Jolanda Strubel, vrijwilligster

Meer berichten