Foto: Paul de Vries

Column: Nashville

  Column

Nu had ik als reactie op de column 'Klimaatkloof' van onze burgemeester een kritisch artikel willen schrijven. De burgemeester trok daarin een opmerkelijke conclusie uit een onderzoek van de Vrije Universiteit. De redactie van 'VNG Magazine' heeft mij de link naar het artikel gestuurd en ik moet zeggen, er zat een goed verhaal in, maar toen gebeurde Nashville.

Ik neem aan dat u, omdat u in een gemeente woont waarin de bijbel een grote rol speelt, weet dat deze Nashville-papieren een beginselverklaring zijn waarin het christelijk standpunt over een minderheid is vastgelegd. Omdat ik niet goed begrijp waarom het nodig was om met deze verklaring te komen, heb ik geprobeerd hierin een logica te ontdekken.

Het is algemeen bekend hoe gelovigen over homoseksualiteit denken, toch is daarin in de afgelopen decennia beweging gekomen. Zelfs in de meer orthodoxe kringen lijken er andersdenkenden te zijn, ik schreef hier eerder in mijn column 'kerkvaders' al over. Gelovigen halen hun informatie tegenwoordig uit meer dan één bron, niet alles wat geschreven staat wordt voetstoots aangenomen en de Bijbel lijkt interpretabel. Voor leiders is er niets bedreigender dan volgelingen die hun eigen conclusies trekken. Daarom is het voor het behoud van grip noodzakelijk om iets dat in beweging komt immobiel te maken. Dit manifest zou dat kunnen verklaren. Als dat de bedoeling is dan zou ik de logica ervan kunnen inzien. Het is dan een pamflet met een interne bedoeling en niet een zoveelste poging tot polarisatie waarmee onder het mom van de vrijheid van meningsuiting, een groep wordt weggezet.

Toch lijkt deze verklaring meer tegenstand op te roepen dan alle eerdere kerkelijke uitingen over homoseksualiteit. Die beladenheid ligt mijns inziens hierin dat denken over zaken wezenlijk anders is dan vastlegging ervan. In het vastleggen van ongelijkheid schuilt volgens mij de pijn. Waarom dit zo is zal ik naar aanleiding van een voorbeeld duidelijk maken.

Bijna honderd jaar geleden verscheen er een boek waarin persoonlijke filosofieën en pseudowetenschappelijke theorieën werden gebruikt om verschillen tussen mensen niet alleen te duiden, maar ook te verklaren. In dit niet-wetenschappelijk schrijven werd de lezer verteld dat mensen verschillend en daardoor ongelijk waren. Dit werd als feit omarmd en gaf de één meer rechten dan de ander, discussie hierover was niet mogelijk.

Het was een slecht geschreven boek en de recensies waren niet lovend, toch vond een minderheid hierin uiteindelijk een basis om die mening in regelgeving vast te leggen. Later gaf dit mensen de juridische legitimatie om een ander zijn grondrechten en tenslotte het recht op leven te ontnemen. De inhoud van dit boekwerk werd, zonder de voor- en nawoorden op slechts een paar A-viertjes tot wet verheven. De ondertekening vond plaats op 15 september 1935 in Neurenberg. Beide verklaringen zijn opgesteld in landen waar de machthebber weinig met andermans rechten op heeft en had. Wij in Nederland namen deze verklaring klakkeloos over.

Als dit de logica achter de verklaring is, dan denk ik dat ik alsnog met de burgemeester van mijn gemeente in gesprek ga, want dan gaapt er inderdaad een kloof en is het klimaat veranderd.

Paul de Vries

Meer berichten