Foto: Paul de Vries

Column: Hel

  Column

Gelooft u in de hel? Als u bijbels bent opgevoed dan gelóóft u er niet in, dan weet u dat die plaats bestaat. Het is een onaangenaam oord waar u niet terecht hoopt te komen. Het is de tegenhanger van de hemel; een altijd durend eindstation vol liefde en rechtvaardigheid.

In de hel komt voor zover ik weet ook geen einde aan het verblijf. Het is een plek van afrekening voor iedereen die niet leeft volgens de regels van dat éne juiste geloof. Het zal er om die reden flink druk zijn, want volgens het geloof waarvan u weet dat het niet het ware is bent ú de zondaar.

Als u niet gelovig bent, wat betekent de hel dan voor u? Is het een concrete plaats? Zoiets als het megapiratenfestijn of is het een abstracte term voor een ongelukkig leven. Voor een leven waarin niets goeds meer te vinden is of nooit gevonden werd.

Ik bedacht dit toen ik onlangs het overlijdensbericht van een oud-cliënte kreeg. Nu kan ik het niet met zekerheid zeggen, maar ik veronderstel dat haar overlijden een opluchting moet zijn geweest, want ze vond het leven niet fijn. Ze sleet haar dagen in rancuneuze vreugdeloosheid en als er na de dood echt niets is, dan was haar hel eindig.

Ik weet niet welke gebeurtenis haar leven zo vreugdeloos maakte, maar gezien de uitgeharde berusting denk ik dat het vroeg in haar leven gebeurde. Ze heeft waarschijnlijk geen invloed op die gebeurtenis gehad, het overkwam haar waarna ze de rest van haar leven als een uitzichtloze aaneenschakeling van beproevingen ervoer. De erkenning die ze als mens nooit had gekregen haalde ze uit haar leed waardoor ze zich tenslotte met de ellende vereenzelvigde.

Ze onderging die ellende vol overgave en creëerde een eigen hel. Van daaruit bekritiseerde ze andermans leven in de rotsvaste overtuiging dat niemand leed zoals zij, zíj woog en de wereld werd altijd te licht bevonden.

Misschien kent u ze, mensen die het altijd zwaarder menen te hebben en dat graag breed uitmeten. Het zijn de mensen waar u het liefst met een boog omheen loopt. En als u ze niet persoonlijk kent dan leest u vast wel eens iets van ze, want ze slaan tegenwoordig vanachter hun computer vermanend en smalend om zich heen. Het zijn mensen die vanuit de kilte oordelen over diegenen die volgens hen schuldig zijn aan deze kou. Dit oordelen haalt de eigen verantwoordelijkheid weg, het is comfortabeler om naar een ander te wijzen dan de hand in eigen boezem te steken.

Als u dit leest zijn we alweer halverwege december en krijgen we een consumptie-bombardement over ons uitgestort. Het lijkt alsof dát december is, maar december is ook een maand van bezinning. Mocht u in alle drukte zo'n moment beleven, wilt u dan eens nagaan wat uw visie op uzelf is, kijkt u ongeacht uw eigen situatie naar een ander, of oordeelt u van daaruit. Zijn uw bedoelingen onvoorwaardelijk of verwacht u een tegenprestatie, dankbaarheid of op zijn minst een like.

De oud-cliënte weigerde verder te kijken dan de littekens die het leven haar had gegeven, ze koos ervoor om van het leven een troosteloos verblijf te maken. U heeft als mens niet altijd invloed op gebeurtenissen, maar hoe u ermee omgaat is een keuze. Wilt u dat er met liefde over u gesproken wordt of wandelt u in 2019 door een zelfverkozen hel. De beslissing is aan u…

Paul de Vries

Meer berichten