Foto: Paul de Vries

Schijnveilig

  Column

Het is stil in onze kranten. Noch uit confessionele noch uit liberale hoek las ik enig commentaar. En toch is er een ingrijpende wet aangenomen. Een wet die voor uw vrijheidsbeleving verstrekkende gevolgen kan hebben. Ik heb het natuurlijk over het boerkaverbod of in correcte taal 'Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding'. Waarschijnlijk is dit in het hele salbutamol-theater aan u voorbij gegaan en misschien maak ik me weer eens te druk, maar voor mij geeft het aannemen van deze wet een scherpe markering in de toch al tanende Nederlandse verdraagzaamheid weer.

Nederland is namelijk al lang door de tolerantievloer gezakt en laat hiermee zien dat het Haagse pluche inmiddels van geblondeerd haar vergeven is.

Ik kán er natuurlijk voor kiezen om me niets aan een paar vrouwen, die door middel van de boerka of nikab uiting aan hun geloof geven, gelegen te laten liggen. Maar als we het recht van een enkeling niet meer willen waarborgen, maken we ieders rechten ondergeschikt aan de waan van de dag. Want Den Haag kan mij nog meer vertellen, maar deze wet is niet voorgekomen uit een bewezen veiligheidsrisico. Het is een politiek correcte benaming voor de beginnende uitsluiting van mensen uit het publieke domein én een direct voortvloeisel uit de blijkbaar succesvolle kopvoddenretoriek. Daarmee markeert het een veelzeggend punt in onze geschiedenis. De wet is voortgekomen uit het doelbewust opgewekte gevoel van onveiligheid. Polarisatie heeft gewerkt en vanaf hier mogen we bij wet uitingen gaan weren die niet stroken met het "gevoel" uit het publieke domein. Beseft u welke verstrekkende gevolgen dit voor u kan hebben? Want als ik het even mild chargeer; het kan zo maar zijn dat er bij "groepen" een "gevoel" ontstaat dat het door uw dochter blootshoofds in de stad wandelen als stuitend wordt ervaren. Of dat het hand in hand wandelen van twee vrouwen als provocatie aan de waarden van "een groep" wordt gezien. Dan hebben we nu de kiem gelegd om dit bij wet te gaan verbieden. Om rechten aan een "gevoel" van "groepen" ondergeschikt te maken.

Het viel me daarom op dat het in verschillende hoeken zo stil bleef. Vanuit de liberale hoek snap ik dit. Want hiermee hebben ze de eigen beginselen aardig verkwanseld. Maar vanuit confessionele hoek had ik verwacht dat zij tegen het onrecht dat een gelovige wordt aangedaan ten strijde zouden trekken. Zij weten vanuit hun kerkelijke geschiedenis immers wat het betekent om verketterd te worden. Maar misschien hebben zij een andere invalshoek en gaan zij er als ervaringsdeskundigen vanuit dat onderdrukking standvastigheid versterkt en groei bevordert, want nergens in onze geschiedenis heeft repressie gewerkt. Wij hebben een hekel aan opgelegde normen én waarderen geen bemoeienis in ons privédomein. Wij willen niet dat de wetgever gaat bepalen of we met een zichtbare tatoeage van het werk geweerd mogen worden. De wetgever moet onze rechten waarborgen en ze ons niet ontnemen. We hebben ons zeventig jaar geleden aan het op wettelijke grond uitsluiten van mensen ontworsteld. Toen was het de bezetter die uitsluiting oplegde, nu doen we het zelf. Laten we ervoor waken dat we straks niet dát erfgoed aan onze kinderen moeten verantwoorden.

Meer berichten




Shopbox