Logo edesepost.nl

Column: Helden

  Column
Foto:

In mijn jeugd was vissen iets waar iedereen verslaafd aan leek. Althans, vrijwel iedereen, want ik mocht na een eerste poging niet meer meedoen. Het ontbrak me aan talent, want dat dobberstaren…ik had er de rust niet voor. Ik kijk overigens nog steeds met bewondering naar de heldhaftige mannen die er niet voor terugdeinzen een worm aan een haakje te spietsen. Ze bevolken momenteel weer volop de waterkanten waar ze met de hengel in de ene en een versnapering in de andere hand stilletjes voor zich uit staren. Het vermoeden van diep gemijmer maakt me afgunstig want voor mij was de dobber geen middel om tot de kern van het bestaan te komen, ik zag er een speedboot in die ik met het zwiepen van mijn hengel door het water heen en weer liet scheren. U zult begrijpen dat hierdoor mijn welkom in de vissersgemeenschap van korte duur was waardoor die verslaving aan mijn neus voorbij ging.

Niet dat ik uiteindelijk niet verslaafd ben geraakt want ik ben, ik beken het maar eerlijk verslaafd. Maar dan aan ijs en bij voorkeur het Italiaanse. Die verslaving heb ik ooit in Wageningen opgelopen. Ik weet niet of die ijssalon nog bestaat maar dat is voor het stillen van mijn verlangen niet meer noodzakelijk, want die verslaving wordt tegenwoordig uitstekend plaatselijk gefaciliteerd. Sterker nog de gemeente gaat speciaal hiervoor een fietssnelweg aanleggen waardoor ik in no-time ook in Bennekom aan mijn verslaving kan toegeven.

Een fietssnelweg, dwars door het centrum van Bennekom, waarmee de goede oude tijd door die voorbijrazende fietstreintjes toch weer enigszins tot leven komt. En de Bennekommer zal zich als een ware held door dat verkeer bewegen, ze zijn een chaotische dorpsstraat immers gewend. Voor één van hen, boer Koekoek is het heldendom trouwens door middel van een kleurplatenactie een feit geworden. In de plaatselijke krant werd dit politiek zwaargewicht tezamen met twee andere Edese helden afgestoft en uitgestald.

De definitie van held beslaat overigens een aantal gebieden want je kunt er naast één zijn, hem ook uithangen. Je kunt het heldendom dus naar eigen inzicht inkleuren wat deze verheffing toch enigszins legitimeert. Nu ben ik natuurlijk niet de aangewezen persoon om dit icoon te beoordelen, ik kende hem nauwelijks en wat ik weet komt uit de derde hand. Daarnaast mag ik puur omdat hij een dorpsgenoot was de man, die als niet geboren ingezetene het nest aardig wist te bevuilen en daarmee zijn achternaam toch leuk eer aandeed, natuurlijk niet hekelen. Want dat hij als goed agrariër zijn klompen bij de keukendeur liet om op sokken verder te gaan, kan en mag geen waardering van zijn heldendom zijn. Nee, we eren onze helden en ook deze mag dat predikaat blijkbaar dragen.

Helden dus die Bennekommers. Waarmee ik overigens niet de indruk wil wekken mijzelf door het simpele feit in dit dorp geboren te zijn, automatisch tot dezelfde status te verheffen. Want om het te worden is er, hoewel blijkbaar niet veel, toch meer nodig dan een ijsverslaafde en gesjeesde hengelaar te zijn. Ik zal het ereplankier niet bereiken, voor mij geen geoliede top-40 hit en geen politiek grazen op een naar verluidt karige weide. Nee, ik zal in de marge van de geschiedenis blijven dobberen om daar samen met de meesten van u keurig maar ongezien achter het net van roem te blijven vissen.

Paul de Vries

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox