Als 1 miljoen vrachtwagens

  Column

Poeh, ik haalde opgelucht adem toen ik hoorde over het jaartje uitstel van Lelystad Airport. Kan ik tenminste één zomer langer in mijn nieuwe tuin genieten. Nou ja genieten? dacht ik toen ik een helikopter met oorverdovend lawaai over hoorde vliegen. Eén van de velen de laatste tijd…

Het wordt nog een hele strijd om de aangekondigde lage vliegtuigen tegen te houden, zoals het er nu naar uitziet. Het lijkt soms een ondoordringbaar bastion: de luchtvaartindustrie, het kabinet en Luchtverkeersleiding Nederland (LVLN) die de vliegroutes in de lucht uitstippelt en de touwtjes in handen hebben.
LVLN heeft al meermaals aangegeven dat het erg 'complex' is om het luchtruim opnieuw in te delen. "We gaan geen garantie geven dat het gaat lukken." Daarom hebben ze al in 2009 de regering afgeraden om in Lelystad een vliegveld te vestigen. Men heeft daar echter niet naar geluisterd en daarom zitten wij nu met de laagvliegroutes in onze maag, met alle herrie en fijnstof van dien!
Alléén als er op gangbare hoogtes gevlogen kan worden, is dit vliegveld acceptabel, denk ik opstandig.

En hoe zit het met het klimaatverdrag van Parijs waar de luchtvaart niet aan mee doet? Een opstijgend vliegtuig stoot per seconde net zoveel (ultra)fijnstof uit als 1.000.000 vrachtwagens. Hoe logisch is dat?

Ik besluit resoluut al die sombere gedachten van me af te zetten. Ik merk dat ik moet glimlachen als ik denk aan de volgepropte gemeentezaal waar we de informatiebijeenkomst over laagvliegroutes gehouden hebben. Dat geeft me een heel plezierig saamhorigheidsgevoel. En ik ben ook wel benieuwd naar wat we met zijn allen nog kunnen bereiken en doe wat ik kan doen!

Toch maar proberen om te genieten. Kijken naar mijn tuinvriend het roodborstje, die zo ontspannen en op zijn gemak rond zit te kijken op de tafel voor mijn raam. Ik ga genieten van de zon en de rust in mijn tuin nu het nog kan!

Moniek van Nispen, Nee tegen laagvliegroutes over Ede

Meer berichten




Shopbox