Logo edesepost.nl


Column: Onze Stadsvarkens zijn echte lekkerbekken

  Column

Ik voer wekelijks de stadsvarkens. Ze krijgen groente, fruit, bierbostel en wei.

Heel soms hebben ze er geen erg in dat het alweer etenstijd is en lopen ze nog ver in het bos te wroeten en te zoeken naar eikels en wortels. Als ik dan roep, komen ze in looppas aangerend. Veel sneller dan je zou verwachten, gezien hun postuur.

Maar meestal lopen ze al in de buurt van de voerbak te scharrelen. Ze laten dan duidelijk weten dat ze echt honger hebben en dat daar direct iets aan moet gebeuren. Ik haast me dan naar de keet om alles klaar te zetten en in de voerbak te storten. Zodra ik de schuif van de voerbak omzet, verandert ongeduldig geschreeuw in tevreden gesmak en geslurp.
Ik leun over de balustrade en kijk belangstellend hoe de varkens eten. Het zijn echte zoetekauwen. Eerst beginnen ze aan het zoete fruit en ook paprika. Héle lekkere hapjes worden veiliggesteld door een poot in de voerbak te zetten of door ze buiten de voerbak op te eten. De varkens denken altijd dat op een andere plek lekkerder eten ligt. Regelmatig wordt er daarom van plaats geruild, al dan niet onder protest van de buren. Het gaat er dan niet altijd even zachtzinnig aan toe.

Niet alles gaat zomaar naar binnen. Ze zijn verrassend kieskeurig. Schillen van sinaasappelen, pitten van perziken en steeltjes van druiven blijven liggen of worden later uitgespuugd. Avocado's gaan met schil en al naar binnen, maar de pit wordt in eerste instantie weer uitgespuugd. Later wordt deze alsnog onder luid gekraak verorberd. De wei wordt tussen de bedrijven door opgedronken. De bierbostel gaat gelijk met de groente naar binnen. Maar spruiten, sperziebonen, champignons, pepers en citroenen blijven liggen. Zo groot is de honger nu ook weer niet. Het zijn net mensen.

En na een heerlijk maaltje is het weer hoog tijd voor een dutje.

Ingrid Schilstra, hulpboer en 'schillen'boer

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox