Marlies en Bjorn van Veelen vertrekken in juni voor zendingswerk naar Indonesie. (Foto: Diana Kervel)
Marlies en Bjorn van Veelen vertrekken in juni voor zendingswerk naar Indonesie. (Foto: Diana Kervel) (Foto: Diana Kervel)

Edenaren op zendingsavontuur in Azië

Het verschil maken. Marlies en Björn van Veelen vertrekken 13 juni namens de Oude Kerk in Ede en GZB naar Indonesië om zich daar komende zes jaar in te zetten voor de gehandicapte medemens en voor het jeugdwerk.

Door Diana Kervel

Ede - De liefde voor Azië heeft er bij beide zendingwerkers altijd al ingezeten. Björn: "We zijn zes jaar geleden getrouwd en hebben veel gereisd in dit werelddeel. Waar anderen overweldigd raken door de drukte van het verkeer, de geur maar bijvoorbeeld ook de indirectheid van mensen, voelen wij ons er goed en op onze plaats."

Schaamte

In Salatiga, een middelgrote stad in Midden-Java, zal Marlies werkzaam zijn in de gehandicaptenzorg en in het diaconaat. Een taak die past bij haar huidige werk als begeleider in een woonvorm met verstandelijke gehandicapten. "Mensen met een beperking worden in Indonesië uit het zicht gehouden. De schaamte voor hen is groot en er zijn nu nog geen voorzieningen. Ik kijk er naar uit om met de mensen daar te gaan samenwerken en in gesprek te raken met de verzorgers van het gehandicapte gezinslid, ze met raad en daad bijstaan. We beginnen klein, proberen komende jaren een basis te bouwen."

Kerkelijk jeugdwerk

Björn zal zich in Indonesië richten op het kerkelijk jeugdwerk, wat ook aansluit bij zijn huidige functie. "Ik ga mij op Java bezig houden met het toerusten van kaders, het trainen van andere leidinggevenden en de vrijwilligers.: Björn is zich ervan bewust dat het ter plaatse anders kan gaan lopen en andere vragen zich openbaren. "We hebben veel expertise opgebouwd. Waarom die kennis niet delen? Vanuit dat verlangen gaan we dit avontuur aan in Indonesië."

Talenten

De werkgebieden van Marlies en Björn lopen uiteen, toch zijn er ook overeenkomsten. "Dat gaat voor al om nuttig zijn. Mensen met een handicap kunnen veelal niet bijdragen aan het onderhouden van het gezin. Ze wonen vaak met meerdere generaties in een huis en dat vraagt de nodige aanpassing. Bij jongeren daarentegen worden hun specifieke talenten ook niet altijd onderkend, ze moeten eerst maar eens volwassen worden. Zowel gehandicapten als jongeren zijn van waarde, het is mooi om dat op een of andere manier eruit te krijgen."

Doel

Op de vraag hoe Marlies over zes jaar op haar werk zou willen terugkijken: "Ik vind het hebben van contacten met andere mensen belangrijk. In het werk denken we in mogelijkheden en niet vanuit beperkingen."
Björn vult zijn vrouw aan: "We gaan er niet met grote idealen naartoe. Het zit juist in dat kleine beetje aandacht hebben voor elkaar. Het is voor ons zendingswerkers vooral de bedoeling om samen te werken met lokale partijen, zodat zij het voorzetten."

Meer berichten