Demi van de Beek (18): ''Ik volleybalde bijna iedere dag, en dat heeft mij gevormd tot de speler die ik vandaag ben."
Demi van de Beek (18): ''Ik volleybalde bijna iedere dag, en dat heeft mij gevormd tot de speler die ik vandaag ben."

Volleybaltalent Demi van de Beek: 'DOS blijft altijd mijn club'

Handbal, waterpolo, volleybal, korfbal, voetbal; in de gemeente Ede is er keuze genoeg om te sporten. En die sportverenigingen brengen ook fanatieke en talentvolle sporters voort. Demi van de Beek (18) volleybalt al vanaf haar vijfde bij volleybalvereniging DOS. Op haar zestiende speelde het talent al voor het eerste team, waar ze op iedere positie een ijzersterke indruk achter laat.

Door Ilona van der Werf

Lunteren - Strijd. Knetterharde opslagen. Gedrevenheid. Sublieme bovenhandse techniek. Focus. Uitstekende aanvallen. Dat zijn de wapenfeiten van Demi van de Beek zodra ze binnen de lijnen van het volleybalveld stapt. "Ik moet nog veel beter worden", blijft de achttienjarige bescheiden. "Ik zie nog zoveel aspecten in mijn spel waar ik mijzelf moet ontwikkelen. Ik moet vooral het spelletje beter leren lezen. Weten waar ik de ballen moet plaatsen. Wat de zwakke plek is van de tegenstander. Daar kan ik nog stappen in zetten."

Volleybalgenen

Dankzij haar vader maakte Demi kennis met volleybal. "Toen ik jong was, ging ik weleens kijken bij zijn wedstrijden. Dat vond ik toen zo gaaf! Ik woonde toen nog in Ede, maar mijn vader was heel duidelijk: ''Als je op volleybal gaat, dan ga je naar DOS.'' Dat was ook de volleybalvereniging waar hij al jaren voor speelde." Vanaf je zesde mag je bij de mini's spelen, de jongste leeftijdscategorie volleyballers binnen een vereniging. Voor de vijfjarige Demi werd een uitzondering gemaakt. "Mijn vader was bekend met de vereniging dus dat scheelde. Ik trainde eerst een paar keer mee. Ik weet nog precies met wie ik mijn eerste bal speelde. Cilia Baanstra, met wie ik samen de jeugd doorliep en uiteindelijk de overstap maakte naar dames 1. Na die trainingen wist ik gewoon: Dit is mijn sport!"

Tot haar achtste bracht haar vader haar iedere week naar Lunteren voor volleybal, daarna verhuisde de familie Van de Beek naar het dorp. Op haar elfde maakte Demi de overstap naar de C-jeugd waar ze in een sterke lichting terecht kwam. Van C-jeugd, B-jeugd tot het kampioensteam in de A. Demi ontwikkelde zich tot een multi-inzetbaar talent. Of het nou als spelverdeler, midaanvaller of diagonaal is; Demi bleek op iedere positie uitstekend uit de voeten te kunnen. "In die periode trainde ik twee keer in de week met mijn eigen team, één keer in de week met de dames mee en dan ook nog regionale trainingen bij de HeHo-school in Barneveld. Ik volleybalde bijna iedere dag, en dat heeft mij gevormd tot de speler die ik vandaag ben."

Op haar zestiende mocht Demi al naar DOS dames 1, uitkomend in de tweede klasse. Voor Demi zal DOS altijd haar vereniging blijven, ook al zou ze bij een andere vereniging hoger kunnen spelen. "Ik speel hier bij DOS al dertien jaar volleybal. Ik kan mij niet voorstellen dat ik ergens anders zou spelen. Dit is de vereniging waar ik mij thuis voel. DOS is mijn clubje geworden. Natuurlijk wil ik een betere speler worden, en ik zie nog genoeg uitdagingen bij DOS om dat voor elkaar te krijgen."

Meer berichten