Logo edesepost.nl


Verhoeff kijkt uit naar de verkiezing op woensdag 12 september. "Natuurlijk zou ik graag willen winnen." (Foto: Jacqueline Imminkhuizen)
Verhoeff kijkt uit naar de verkiezing op woensdag 12 september. "Natuurlijk zou ik graag willen winnen." (Foto: Jacqueline Imminkhuizen) (Foto: )

Stadsdichter Ede: Vliegende gedichten

Ze woont sinds vijftien jaar in Bennekom. De in Benthuizen geboren schrijfster Larissa Verhoeff is inmiddels behoorlijk verknocht geraakt aan de gemeente Ede. Verhoeff heeft op schrijversgbied al een aardig C.V. opgebouwd. Ze heeft een wekelijkse column in het weekblad 'Vriendin'. Verder heeft ze ook twee boeken op haar naam staan, waarin gezondheid en lifestyle een prominente plaats innemen.

Door Marcel van den Top

BENNEKOM - Haar poëtische teksten hebben de weg naar het grote publiek nog niet gevonden. "Dat ligt aan mij, hoor", zegt ze op haast verontschuldigende toon. "Ik zit er wel aan te denken. Maar ik wacht het juiste moment af. Mijn gedichten betreft zaken die dicht bij mij staan. Het is nog niet voor iedereen bestemd, laat ik het zo zeggen. Gek genoeg heb ik geen moeite om gedichten voor te dragen, iets wat ik dan wel doe. Dat is spannend en mooi tegelijk. Ik vind het een uitdaging om iets over te kunnen brengen. Ik wil mijn gedichten als het waren laten vliegen. Ik heb al snel door of ze landen of niet."

Verhoeff deed zes jaar geleden al een gooi naar de titel 'Stadsdichter'. Toen ging Arjan Keene er met de hoofdprijs vandoor. "Drie jaar geleden zat ik in het buitenland", zegt de Bennekomse. "Anders had ik vast weer een poging gewaagd."

Verhoeff kwam dankzij haar mentor in aanraking met de kunst van het dichten. De klas kreeg een opdracht mee. "Ik schreef over mijn broer", lacht ze. "Het moest gaan over iets wat ons als leerling irriteert. Dus schreef ik over mijn pesterige broertje. Toen we onze gedichten inleverden, moest ik nog even nablijven. De mentor vond mijn gedicht heel bijzonder. Dat wilde hij me persoonlijk meedelen. Hij gaf Duits, dus ik ben sindsdien ook gek op de Duitse taal (Goethe). Ik lees ook Duitse boeken en heb een tijdje in Berlijn gewoond."

Nog niet zo lang geleden stuurde ze haar mentor een brief. "Ik was eerlijk gezegd wel bang voor de reactie", geeft ze toe. "Maar tot mijn vreugde kreeg ik een heel lieve brief terug. Hij leefde dus nog en hij kon zich mij nog goed herinneren. Leuk, toch?"

Verhoeff maakt tevens deel uit van de 4 mei-commissie, waarbij ze vooral de jeugd (groep acht) de geschiedenis en poëzie wil bijbrengt. Op die dag wordt eigen werk voorgedragen door de jongste jeugd. "Iets mooiers dan dat is er niet: de jeugd kennis laten maken met dichten en taal."

"Soms krijg ik wel eens verbaasde reacties als ik vertel over de gemeente Ede", vervolgt ze. "Dan krijg ik reacties als 'daar is helemaal niets te beleven'. Die mensen vergissen zich. Ede bruist, hoor. We hebben net de Heideweek achter de rug. Er valt genoeg te beleven hier. Over de Heideweek gesproken. Ik was onlangs bij een evenement in het Openluchttheater. De Heidehoogheden waren aanwezig. Het was één van hun laatste optredens in die hoedanigheid. En ik zag bij de Heidekoninging hoe ze het een beetje te kwaad kreeg, wetende dat het één van haar laatste optredens was. Daar kan ik prachtige woorden aan besteden. Dat zijn van die onverwachte momenten, die mij weer inspireren."

Verhoeff kijkt uit naar de verkiezing op 12 september. "Natuurlijk zou ik graag willen winnen", benadrukt ze. "Maar om de juiste redenen. Ik zou niet willen winnen alleen vanwege het feit dat ik een vrouw ben. Maar ik ga ervan uit dat de jurylid de kwaliteit voorop stelt."

Meer berichten


Shopbox