Logo edesepost.nl


Dierenartsassistente Merle Warlich (30) hielp de beesten zo goed als mogelijk weer op de been, maar ze zullen haar voortaan moeten missen. (Foto: Vincent Lengkeek)
Dierenartsassistente Merle Warlich (30) hielp de beesten zo goed als mogelijk weer op de been, maar ze zullen haar voortaan moeten missen. (Foto: Vincent Lengkeek) (Foto: Vincent Lengkeek)

Edese dierenartsassistente Merle Warlich vertrekt naar Aruba

Honden met een buikvirus, aangereden katten of een rat met een gebroken pootje. Dierenartsassistente Merle Warlich (30) hielp de beesten zo goed als mogelijk weer op de been, maar ze zullen haar voortaan moeten missen.

Ede - Warlich neemt na zes jaar afscheid van de Edese praktijk Dierendokters. Samen met haar vriend en twee kinderen gaat ze - niet voor de eerste keer - op avontuur naar Aruba. ''Een van onze honden, Cosmo, gaat ook mee. We hebben altijd al gekeken naar de mogelijkheden om voor een tijd ergens anders te wonen en werken. Dit kwam nu voorbij. Het klimaat en de taal is fijn, aangezien Nederlands daar nog steeds de voertaal is. Mijn vriend kan daar als psychiater verder. Ik hoop weer iets met dieren te kunnen doen, wat dat dan ook moge zijn. Maar sowieso zit ik natuurlijk eerst met de twee kleintjes waar ik oppas voor moet vinden", vertelt ze op een van haar laatste werkdagen. Het is deze maandag rustig, dus tijd voor een terugblik heeft ze wel.


Honden en katten

In de hoek van de praktijk ligt Diesel, de vaste 'waakhond' van de kliniek. ''De dieren komen hier voor een operatie, gebitsbehandeling of ter controle. 's Middags hebben we een spreekuur. Er komen per dag tussen de tien en vijftien dieren langs. Vooral honden en katten, soms een konijn of hamster."
Warlich groeide van jongs af aan met viervoeters op. ''Katten, honden, een paard. Ik ben altijd bezig geweest met dieren, ook insecten. Ik sloeg ze niet plat, maar zette ze altijd buiten."
Alhoewel vlees niet dagelijks op haar bord ligt, bekent ze geen vegetariër te zijn. ''We hebben ze wel hier in het team, maar een stukje vlees vind ik te lekker om te laten staan."


'In het moment'

Mensen kunnen van dieren leren 'in het moment' te leven, zegt Warlich. ''Dat doen dieren heel goed. Ik verbaas me er wel eens over hoe dieren als ze ergens last van hebben, toch blijven functioneren. Mensen kunnen zichzelf bij een pijntje heel erg zielig voelen en het verergeren. Dieren laten weinig zien, terwijl er best wat aan de hand is. Daardoor komen ze vaak pas laat bij ons terecht. Sommige honden kunnen natuurlijk wel piepen, maar ze blijven gewoon eten, drinken en normaal doen. Het zit niet in het instinct van het dier om te wachten op hulp. Een aangereden kat loopt op drie poten gewoon naar huis."


Gemak stellen

Het is een hele kunst om dieren op hun gemak te stellen. ''Veel honden komen hier vrolijk binnen, die krijgen altijd wat lekkers. Katten zijn daarin anders. Mensen gaan minder met een kat op pad, dus vaak is het reismandje slecht nieuws. We geven dieren de tijd en ruimte om te wennen. Sommige honden vinden oogcontact heel naar of worden liever vanaf de zijkant en in een lagere houding benaderd."
Gebeten is ze 'nog nooit', al haalt ze wel lachend haar arm tevoorschijn. ''Daar zitten nog wel eens wat krassen van een kat."

reageer als eerste
Meer berichten